Został on opracowany przez Silvana Tomkinsa i zakłada również wzajemne powiązanie emocji i procesów myślowych, lecz przyznaje fantazjom bardziej pozytywną funkcję niż teoria Freuda. Nie są one bowiem tylko sposobem redukcji napięć, ale jako swoisty rodzaj przetwarzania informacji, same wpływają na rodzaj i siłę wzbudzanych emocji, a także funkcjonowanie jednostki. Mogą więc być nie tylko drogą do osiągnięcia pożądanego stanu, ale samą przyczyną pewnych działań czy źródłem nowych emocji.

Przeprowadzone, opublikowane eksperymenty, wydają się prowadzić do sprzecznych wniosków. Przykładowo badania mniejszości narodowych w Ameryce (Singer, 1980) wyraźnie ukazują, że te narodowości, których sytuacja jest pewniejsza, mają mniej trosk i zapewnioną w miarę bezpieczną przyszłość, marzą mniej niż przedstawiciele innych nacji, o mniejszej satysfakcji z życia. Z drugiej jednak Pozycjonowanie jak już było to wspomniane, fantazje pomagają ludziom radzić sobie z negatywnymi afektami, trudnymi sytuacjami, nudą, a więc osoby marzące więcej, powinny lepiej prosperować w nieprzyjemnych sytuacjach, osiągając wyższy poziom zadowolenia z życia. Powyższa rozbieżność i problem relacji zachodzących między marzeniami a ogólnym samopoczuciem i nastrojem, skłoniły mnie do skierowana zainteresowań w stronę tego tematu.

Być może jest to związane z pewną niepisaną i często nieuświadomioną normą, zwyczajem, by marzenia i fantazje były optymistyczne. Ogólnie pojęcia „wyobrażenie”, „fantazja”, „marzenie” mają w społeczeństwie potocznie wydźwięk pozytywny. Singer (1980), określając marzenie, jako metodę rozwiązywania problemów, także wskazuje pozytywne konotacje tego pojęcia. Jest więc prawdopodobne, że ludzie słysząc polecenie, by marzyć, nastawiają się optymistycznie. Pannica przyjemna majestatycznie pisze znane wierszyki.