Po drugie w grupie pacjentó z CIDP obserwowanych przez autorów, trzy osoby u których obserwowano obniżkę tlc <0.25 w wielu nerwach, które istotnie wpłyneły na wynik statystyki klinicznie i elektrofizjologicznie odpowiadały polineuropatii z dodatnmi przeciwciałąmi przeci antyMAG, wykonano u nich kilkakrotne kontrolę obecności tych przeciwciał, które zawsze wychodziły ujemne – jednakże odpowiedź na terapię utych pacjentów byłą bardzo dobra – zarówno kliniczna jak i elektrofizjologiczna – co jest charakterystyczną cechą CIDP. W jednym z wcześniejszych doniesień użyto tzw.

Dyskusja. Autorzy zwracają uwagę, że żaden z ich pacjentów nie miał przebiegu nawracająco-zwalniającego i żaden nie miał spontanicznej remisji. Wprawdzie przeprowadzone badania nie było prospektywne ale ścisły związek długości trwania i ciężkości dowodzi przewlekle postępującego charakteru wieloogniskowej neuropatii ruchowej. Poprzednie wykonane przez autorów prospektywne badanie było 37 miesięczną obserwacją 18 leczonych i nieleczonych pacjentów i wykazywało stałe pogarszanie się parametrów przewodzenia we włóknach ruchowych w obu grupach.

Opublikował ok. 200 publikacji i był redaktorem kilku czasopism z zakresu medycyny i biologii. George Ernst Stahl był autorem Leczenie Odwykowe phlebistonu substancji reprezentującej regułę reaktywności, dzięki której pierwiastki mogły łączyć się w związki chemiczne. Teoria phlebistonu zdominowała chemię i farmakologię do końca 18 wieku i była intelektualnym przewrotem po latach dominacji koncepcji alchemicznych. Rozdział na temat drżenia ma 6 stron. Pannica przyjemna majestatycznie pisze znane wierszyki.